მარ­თლმა­დი­დე­ბე­ლი ეკ­ლე­სია იე­რუ­სა­ლიმ­ში მა­ცხოვ­რის დი­დე­ბით შეს­ვლას, ბზო­ბის დღე­სას­წა­ულს აღ­ნიშ­ნავს. ამას­თან და­კავ­ში­რე­ბით ტაძ­რებ­ში სა­დღე­სას­წა­უ­ლო წირ­ვა-ლოც­ვა შეს­რულ­დე­ბა.

• ბზო­ბის დღე­სას­წა­ულ­ზე, 10:00 სა­ათ­ზე, სა­პატ­რი­არ­ქო ტახ­ტის მო­საყ­დრე, სე­ნა­კი­სა და ჩხო­რო­წყუს მიტ­რო­პო­ლი­ტი შიო (მუ­ჯი­რი) წირ­ვას აღას­რუ­ლებს სი­ო­ნის სა­პატ­რი­არ­ქო ტა­ძარ­ში.

ასე­ვე, წირ­ვის შემ­დეგ შეს­რულ­დე­ბა სრუ­ლი­ად სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს-პატ­რი­არ­ქის, უწ­მინ­დე­სი­სა და უნე­ტა­რე­სის, ილია II-ის სუ­ლის მო­სახ­სე­ნე­ბე­ლი პა­ნაშ­ვი­დი.

ბზო­ბა ათორ­მეტ­თა­გან რი­გით პირ­ვე­ლი მოძ­რა­ვი დღე­სას­წა­უ­ლია, რო­მე­ლიც ყო­ველ­თვის ბრწყინ­ვა­ლე აღ­დგო­მის წინა კვი­რა დღეს აღი­ნიშ­ნე­ბა.

სა­ხა­რე­ბის მი­ხედ­ვით, მა­ცხოვ­რის შეს­ვლა იე­რუ­სა­ლიმს ძლე­ვა­მო­სი­ლი მე­ფის სა­ტახ­ტო ქა­ლაქ­ში შეს­ვლას ჰგავ­და და მას უბ­რა­ლო ადა­მი­ა­ნებ­მა სა­ზე­ი­მო შეხ­ვედ­რა მო­უ­წყვეს. იე­რუ­სა­ლი­მის­კენ მი­მა­ვალ მა­ცხო­ვარს გზა­ზე ხალ­ხი სა­მო­სელს უფენ­და, ზოგს კი პალ­მის (ბზის) რტო­ე­ბი ეკა­ვა და ასე ეგე­ბე­ბო­და მას. ყო­ვე­ლი მხრი­დან ის­მო­და ღა­ღა­დი­სი: "ოსა­ნა ძესა და­ვი­თი­სა­სა, კურ­თხე­ულ არს მო­მა­ვა­ლი სა­ხე­ლი­თა უფ­ლი­სა­თა! ოსა­ნა, რო­მე­ლი ხარ მა­ღალ­თა შინა!"

დღე­სას­წა­ულ­თან და­კავ­ში­რე­ბით მორ­წმუ­ნე­ე­ბი ტაძ­რებ­ში ბზის რტო­ე­ბით და სან­თლე­ბით მი­დი­ან. ეკ­ლე­სი­ებ­ში ბზა იკურ­თხე­ბა, რო­გორც სიმ­ბო­ლო "უფ­ლის­თვის მი­გე­ბე­ბი­სა".

საეკლესიო ტრადიციის მიხედვით, ბზობის დღეს მორწმუნეები ეკლესიაში მიდიან, ესწრებიან წირვა-ლოცვას და ბზას აკურთხებენ. წინა წლის ნაკურთხი ბზა კი ამ დღეს სახლიდან გამოაქვთ და ეკლესიის ეზოში სპეციალურად გამოყოფილ ადგილას ტოვებენ ან „სუფთა“ ადგილზე წვავენ.

სახარების მიხედვით, იერუსალიმში შესვლისას ბავშვებიც კი, რომელთაც ჯერ მეტყველება არ შეეძლოთ, ხმამაღლა ადიდებდნენ მაცხოვარს სიტყვებით: „ოსანა, ძესა დავითისა! კურთხეულ არს მომავალი სახელითა უფლისათა!“ ფარისევლები კი ცდილობდნენ მათი დადუმებას, რაზეც ქრისტემ უპასუხა, რომ თუ ისინი დადუმდებოდნენ, თავად ქვები დაიწყებდნენ ღაღადს.

წყარო: ambebi.ge

ხვიჩა კვარაცხელია​​​​